zaterdag 17 juli 2010

Naar Monique en Lars

Vandaag hebben we afgesproken met Monique (de zus van Cherie) en haar man Lars en de kids. Zij duiken ook maar de kids kunnen niet alleen blijven, dus hebben we afgesproken dat wij op de kinderen letten zodat zij een duik kunnen maken.
Om 11 uur hebben we afgesproken op de camping bij Monique en Lars, hun camping ligt aan een rotsachtig strand waar vandaan je kunt duiken maar ook leuk kan snorkelen.
Na even wat gedronken te hebben gaan we richting het rotsstrand. We zoeken een plekje op de rotsen tegen de rotswand aan zodat we toch ook wat schaduw hebben, want het is weer een warme, zonnige dag.
Na een kwartiertje gaan Monique en Lars terug naar de camping om hun duikspullen aan te doen en de overige benodigdheden bij de duikshop op te halen.
Even later komen ze bepakt en bezakt het strand op, klaar om te duiken, na de kids nog even gedag te hebben gezegd verdwijnen ze onder water.
De kids vermaken zich ondertussen samen met Twan met snorkelen en steentjes gooien en Max, Chris en Redmer gaan lekker snorkelen. Na een tijdje zijn de mannen klaar met snorkelen en besluit ik ook maar een keer te gaan.
De temperatuur is goed en er is genoeg te zien onder water, ik val lekker op in mijn blauwe zwem-shirt, dus aan de kant raken ze me ook niet kwijt.
Terug op het strand eten we even een boterham en wat fruit en dan zijn Lars en Monique ook ineens terug.







Zij gaan eerst weer even alles uitdoen en terugbrengen en komen dan weer terug naar het strand.
Lars, Max en Thomas besluiten om nog even van een rots in de zee af te springen, ziet er erg stoer uit.
Alleen wordt Max op een gegeven moment gestoken door een of ander beest, we zien hem om zich heen slaan en het water in springen zodra dat kan, maar als hij bij ons op het strand is blijkt hij toch 4 keer te zijn gestoken. Gelukkig is er een Spaans vrouwtje die begrijpt wat er gebeurt is en die de plekken met een soort ammoniak in smeert.
Tijd om te vertrekken, we gaan nog even met z'n allen naar het zwembad op de camping van Monique en Lars en na een tijdje met de kleine mannen te hebben gegooid gaan we er uit om een ijsje te halen. De kids nemen nog een laatste duik en rond 4 uur nemen we afscheid en gaan we na een gezellige dag weer richting onze eigen camping.
Wat de beten van Max betreft, dat viel gelukkig (mede dankzij het Spaanse vrouwtje) alles mee. Meer dan een soort rode muggenbulten zijn het niet geworden.

vrijdag 16 juli 2010

De kids gaan duiken

Vandaag staat onze laatste duik gepland, om 10.15 moeten we ons weer melden voor het vaste ritueel. We zitten even in dubio, ik voel me bluh, heb keel-en hoofdpijn en Redmer heeft last van zijn oren, maar eigenlijk willen we ook wel duiken.
We besluiten dat Redmer met de jongens mee gaat. Hij gaat niet duiken maar kan wel foto's maken. En die gasten vinden het toch wel prettig als er een van ons mee gaat.
Ik blijf thuis met Twan, we kunnen altijd volgende week nog een keer duiken als we willen.

Om 09.45u vertrekken de mannen richting Estartit en ik ga met Twan om 10.00u naar het zwembad, we zijn daar een van de eerste want het zwembad is net open.
Ik ben op de rand van het zwembad gaan zitten en heb geloof ik wel een uur lang ringen weg lopen gooien die Twan dan weer vrolijk opdook en terug kwam brengen. Hij was net zo'n hondje, maar vermaakte zich prima. Nadat ik toch ook nog maar even het water ben ingegaan zijn we daarna terug gegaan naar de "villa". Daar hebben we samen lekker zitten lezen tot de mannen rond 13.00u terugkwamen.

Die hadden het prima naar hun zin gehad, ze hebben gedoken met Divemaster Derek en zelfs een rog en twee octopussen gezien.
Vooral de rog is bijzonder, die schijn je daar niet vaak te zien, helemaal top dus.

De rest van de dag lekker rustig aangedaan, de jongens zijn nog naar het zwembad geweest en aan het einde van de dag weer met zijn allen naar het strand.
Het wordt waarschijnlijk een beetje eentonig om te lezen, maar wij vinden het heerlijk.

donderdag 15 juli 2010

Niets doen

Vanmorgen hadden we eerst om 09.00u een afspraak met de bedrijfsleider mbt gisteravond. We kregen een kopje koffie en thee aangeboden en of we nog even wilde wachten want hij had nog niet alle gegevens binnen. Om een lang verhaal kort te maken, op zijn gegevens stond dat wij niet betaald hadden. Dus na nogmaals de ING gebeld te hebben hebben bleek inderdaad dat er bij ons niets afgeschreven was. We hebben dus alsnog contant betaald en na vele malen excuses en nog een koffie en een thee aangeboden te hebben gekregen konden we de dag beginnen.

Vandaag hadden we niets gepland en toen we allemaal eenmaal wakker waren zijn de mannen lekker naar het zwembad gegaan en heb ik de "villa" even een beetje opgeruimd voordat ik ook die kant op ging.
Heerlijk in het zwembad liggen dobberen, wel allert blijven dat je niet verzopen wordt door familie en we (Twan en ik) hebben even meegedaan met aqua joggen (ik joggen, Twan hing om mijn nek).

Daarna weer lekker naar de "villa" waar iedereen zich op zijn eigen manier heeft vermaakt, boekje lezen, ds-en, spelletje doen, hapje eten, slokje drinken etc...
's Middags tegen een uur of vijf zijn we lekker richting strand gegaan. Iedereen komt dan weer terug, want er moet gegeten worden en wij beginnen pas (zo lekker).

Een plekje langs het water gezocht en met zijn allen met een bal het water in, zo zijn we denk ik wel een uur bezig geweest, heerlijk.
Daarna lekker opdrogen in de avondzon en de mannen natuurlijk weer aan het graven. We moeten daar wel om lachen, het maakt niet uit hoe oud je bent ze doen allemaal mee.
Zo rond een uur of zeven weer op ons gemakkie terug naar de camping, allemaal onder de douche door, gel in de haren, luchtje op, zo we zijn weer klaar voor een avondje eten.

Lekker relaxed dagje, morgen gaan we onze laatste duik maken (die gepland staat dan), maar daar lezen jullie morgen weer over.

dinsdag 13 juli 2010

Strand en duiken

Vandaag hebben we lekker uitgeslapen. Na weer een vers ontbijt met warm brood hebben we ons allemaal goed ingesmeerd en zijn we naar het strand gegaan. De jongen hebben zich prima vermaakt met een opblaasstoel in de zee en hebben daarna een burcht van zand gebouwd.
Redmer heeft al liggend wat kleur opgedaan en ik heb lekker in mijn boek zitten lezen.

's Middags om 3 uur hadden we weer een duik gepland, dus eerst weer even melden voor de spullen en dan weer lekker naar de haven. We beginnen overal al erg handig in te worden en het lijkt alsof we dit al jaren doen (zouden we overigens ook geen probleem mee hebben hoor) het went snel en op de boot is het ook altijd gezellig. Eenmaal alles aan (blijft een gevecht dat wetsuit) gingen we weer met zijn vijven te water, Marleen was weer onze Divemaster.
Dit was een hele relaxte duik maar niet bijzonder. . . We hopen dat we de volgende keer wat meer zien.

Ook nu had Twan de aandacht van de hele boot. Kapitein Pieter begroet hem altijd persoonlijk "Een goededag Twan, hoe is het vandaag met u?" (denk er een Belgisch accent bij).
En ondertussen weet iedereen op de boot wie Twan is en loopt hij lekker met iedereen te geinen en zij met hem.
Wat soms als resultaat heeft dat ie het water in gegooid wordt, wat hij niet altijd even leuk vindt, maar ja dat hoort erbij.

Al met al weer een lekkere dag, het weer is tot nu toe ook perfect. Strakblauwe lucht en zo'n 32 graden, de watertemp is ongeveer 21 graden. Allemaal goed uit te houden dus.

's Avond weer op de camping in een restaurant gaan eten. Was goed maar de betaling was wel heel bijzonder. Na 1 foutieve pincode sloeg het hele betalingsysteem op hol, Claudia had alleen maar de escape knop gebruikt. De eigenaar wist zelfs te melden dat iedereen nu via onze Credit Card kon afrekenen omdat deze nu open stond. Klonk wel leuk maar voor de zekerheid toch maar de ING gebeld. Er was geen geld afgeschreven, we hadden dus ook niet betaald.
Wel alle bonnetjes gevraagd en met de eigenaar afgesproken dat we ons de volgende morgen om 09.00u bij hem zouden melden. Hij had dan zijn afschrift van de bank en dan konden we eventuele betalingen verrekenen.

Wij bij de ijsboer nog maar even een ijsje gehaald voordat we terug gingen naar de "villa".
Daar alle bonnetjes ed bij alkaar gelegd zodat we niks kwijt zouden raken, we zien morgen wel verder.

maandag 12 juli 2010

Voor het eerst duiken met de kids

Vandaag vroeg op, gelukkig gaat de bakker om 07.00u open zodat we toch een lekker vers ontbijtje konden eten.
Om 08.15u moesten we ons weer melden bij de duikschool, weer een pak en een trimvest uitgezocht en op naar de boot. Max en Chris hadden 2 maanden geleden hun Padi Open Water brevet gehaald en gingen vandaag voor het eerst een duik maken buiten Nederland .
Ze hadden er erg veel zin in net als wij en dat het zo vroeg was waren we dan ook al snel vergeten. Ik moet zeggen dat hun start iets soepeler was als de onze, maar ja alles zat dan natuurlijk ook nog vers in het geheugen. Helaas was het onderwater leven niet zo bijzonder, veel rotsen en ook wel vissen, maar niets bijzonders gezien.

Voor ons was het best wel bijzonder om met je kids te duiken, zij zijn gewoon elkaars buddy gebleven en zwommen voor ons, wij sloten de rij. Vandaag hadden we Marleen als Divemaster en die deed echt haar best om onderwater toch nog bijzondere dingen te laten zien. Maar ja dan moet het er wel zijn.
De jongens vonden het wel mooi, zij konden veel meer zien en verder kijken dan dat ze in Nederland gewend waren.

Voor de middag stond er nog een duik gepland, maar daarvoor moesten we ons 14.45u in de haven melden (de spullen hadden we tenslotte al). We zijn dus weer lekker terug naar de camping gegaan om een hapje te eten, want een ding is zeker je krijgt er wel trek van.

's Middags ons weer op tijd in de haven voor nog een duik, deze keer hadden we Nadieh als Divemaster, een jong stuiterend ding maar wel aardig. We gingen nu met zijn zessen, een vriendin van Nadieh, Max en Chris en wij sloten weer de rij.
Alles ging weer lekker en we zijn ook onder een ark doorgezwommen, hadden we ook nog nooit gedaan.
Op een gegeven moment zagen we dat Nadieh Max beetpakte en haar reserve octopus (ademautomaat) aan hem gaf en zo verder zwom.
Wij vroegen ons wel af wat er aan de hand was, maar hadden verder geen idee.
Op een gegeven moment kreeg ik de lucht niet uit mijn vest waardoor ik langzaam maar gestaag opsteeg. Redmer zag dit, probeerde mij nog bij de voeten te pakken, maar ondertussen was ik al aan de oppervlakte.
Boven water zagen we dat we vlak bij de boot waren dus zijn we daar maar heengezwommen.
Daar uitgelegd wat er aan de hand was, want zij misten natuurlijk nog vier duikers. Deze kwamen niet veel later naast de boot aan de oppervlakte.
Op de boot verteld wat er gebeurt was waardoor wij eerder boven waren en toen hoorde we dus dat Max al door zijn zuurstof heen was, wij vonden dat hij nog best wel een stukje had kunnen zwemmen met zijn eigen fles, maar Nadieh dacht daar anders over en die had de leiding.
Al met al een lekkere duik met hindernissen.

De padi refresher

Vandaag ging het gebeuren, om 10.15u moesten we ons melden bij de duikschool in Estartit en om 11.00u begon onze eerste refresher cursus. Na een wetsuit en een trimvest te hebben opgehaald mochten we naar de haven lopen waar de boot lag. We hadden de dag ervoor nog ons huiswerk gemaakt maar dit bleek allemaal niet nodig.

Op de boot was het gezellig druk, maar een beetje spanning was toch wel aanwezig (bij ons). We hadden een tijd niet gedoken, maar zoals iedereen zegt "het is net als fietsen". Derek was onze Divemaster en hield ons goed in de gaten en gaf waar nodig aanwijzingen. Eenmaal alles aan was het toch wel weer wennen, vooral de wetsuit (die zijn wij niet gewend) is in het begin best wel benauwd. Maargoed eenmaal alles aan konden we het water in. De refresher bestond uit een aantal praktijk examen oefeningen en een gewone duik. Maar goed dat we deze gedaan hebben want het liep allemaal niet zo soepel als dat we gedacht hadden. De combinatie van een nieuwe nog niet afgestelde duikbril, voor het eerst in een krap duikpak en te weinig lood maakte dit een minder prettige duik. 's Middags na een overheerlijke lunch in Estartit mochten we nog een keer, voor het 2e en laatste deel van de refresher. Deze was echt wel heel anders en heel relaxed, alles liep nu gewoon goed. Onze Divemaster was nu Agatha.

We hebben we 5 redelijk grote octopussen gezien en andere vissen. Dat was bijzonder om te zien, vooral als ze zich verplaatsen en op jacht zijn. De jongens hebben lekker boven ons gehangen met hun snorkels op, is wel een raar gezicht als je boven je 6 benen ziet spartelen.
Max en Chris mogen morgen mee onder water en Twan gaat lekker mee de boot open kan gaan zwemmen, snorkelen, of hulpje zijn van kapitein Pieter (kortom die vermaakt zich wel).

's Avonds hebben we gegeten in een restaurant op de camping. We hebben nog nooit zo snel al het eten gekregen, het is echt een geoliede machine, maar wel lekker. We hebben ook aan een serveerster uitgelegd dat je tegen een klein Nederlands meisje niet "lekker, lekker" moet zeggen als ze mooie kleren aan heeft. Het was dan ook niet gek dat het meisje ging brullen toen de serveerster het meisje aan collega's in de keuken wilde laten zien. Wat hebben wij gelachen en de serveerster ook toen een maal duidelijk was wat ze nou precies gezegd had.

Na nog een heerlijk ijsje te hebben gegeten zijn we lekker terug gegaan naar onze "villa" en heeft iedereen lekker nog wat voor zichzelf gedaan voordat we op tijd gingen slapen. Morgen vroeg op, dan gaan we met de jongens duiken, maar daarover morgen meer.

zondag 11 juli 2010

De finale tegen Spanje

's Ochtends lekker uitgeslapen en na een lekker ontbijtje op naar het zwembad voor een verfrissende duik. Het weer was schitterend, strak blauwe hemel en zo'n 32 graden. Helemaal goed dus.
We zagen bij het zwembad toen ook dat men hier een groot beeldscherm aan het plaatsen was voor de finale Nederland-Spanje vanavond, er werd zelf een lantaarnpaal voor weggehaald anders stond deze in het zicht.

's Middags rond 13:00u naar de duikshop Calypso in Estartit om het eea te bevestigen voor de komende week, want we gaan duiken.
Deze boeking, die we in Nederland gemaakt hebben via Stan Smeets van http://www.starscuba.com/ is niet helemaal goed gegaan. We hadden 2 dagtrips geboekt maar dit bleken 2 losse trips op 1 dag te zijn (er zat nog een ander trip tussen). Dat was wel een tegenvaller, helemaal toen duidelijk werd dat dit bekend was bij het boeken door Stan Smeets. Tel daar bij op het gehannes met prijzen bij het boeken dan hou je er toch een minder prettig gevoel aan over.
Maar ieder nadeel heeft zijn voordeel: Het gaf ons wel de ruimte om het duiken te spreiden over de week en de jongens voor de eerste dag op te geven voor het snorkelen. Zo gaan ze toch mee als pa en ma de eerste dag een refresh gaan doen.

Na afscheid te hebben genomen bij de duikshop zijn we een supermarkt ingedoken voor de grote boodschappen. Achteraf gezien, door Twan, was de camping supermarkt goedkoper. Onze prijsbewuste zoon had al een paar dingen gezien die volgens hem op de camping goedkoper waren, lachen toch, van wie zou die dat hebben?

's Avonds natuurlijk de finale bij het zwembad. We hadden ons flink uitgedost evenals vele andere Nederlanders, het zag flink oranje. Men had bij het zwembad alle stoelen van de camping neergezet maar nog was dit niet voldoende. Uiteindelijk gingen ook de houten tafels en barkrukken richting het zwembad. Na enige tijd zoeken hadden we een plekje gevonden met een goed uitzicht op het scherm. We hebben een hele gezellige avond gehad en er waren zelfs mensen die een foto van ons wilde maken (snap je dat nou). De uitkomst van de wedstrijd is bekend.